Οι μαθητές λαμβάνουν και θυμούνται πληροφορίες με διαφορετικούς τρόπους. Εάν ο προπονητής μπορεί να δώσει ανατροφοδότηση με τον τρόπο που προτιμά ο μαθητής, τότε αυτός θα δεχθεί και θα θυμηθεί το μήνυμα πιο εύκολα. Υπάρχουν τρεις βασικές μέθοδοι ανατροφοδότησης: οπτική, ηχητική και κιναισθητική. Όλοι χρησιμοποιούν και τις τρεις μεθόδους, αλλά οι περισσότεροι έχουν μία σαν την «κυρίαρχο» μέθοδο.

(α) ΟΠΤΙΚΗ: Έχει υπολογιστεί ότι το 80% των δεξιοτήτων, το μαθαίνουμε μέσα από αυτό που βλέπουμε. «μία εικόνα αξίζει χίλιες λέξεις», όσο αφορά το τένις.

Πρακτική εφαρμογή: οι οπτικές επιδείξεις διόρθωσης είναι σημαντικές. Οι παρακάτω στρατηγικές κάνουν την οπτική επίδειξη πιο εύκολη να τη θυμηθείς:

-          Πάγωμα: πάγωσε σε κάποιες κινήσεις για να τονίσεις ορισμένα στοιχεία

-          Αργή κίνηση: δείξε την κίνηση αργά ώστε οι μαθητές να τα συλλάβουν όλα. Ιδιαίτερα όταν πρόκειται για τακτική

-          Καθρέπτης: συνήθως ο προπονητής κοιτάζει εκεί που κοιτάζουν οι μαθητές για να μιμούνται τις κινήσεις του, μπορεί όμως και να κοιτάζει τους μαθητές και να λειτουργεί σα καθρέπτης

-          Βίντεο: το βίντεο είναι ένα εξαιρετικό προπονητικό εργαλείο για να δουν οι μαθητές κάποιες δεξιότητες, αλλά και να δουν τον εαυτό τους

-          Θέση επίδειξης: είναι σημαντικό που βρίσκεται ο προπονητής και πώς είναι τοποθετημένοι οι μαθητές ώστε να έχουν καλό οπτικό πεδίο και να ακούν τον προπονητή

(β) ΗΧΗΤΙΚΗ: οι άνθρωποι συνήθως θυμούνται μόνο το 7% αυτών που λέγονται. Παρόλα αυτά οι ξεκάθαρες λέξεις βοηθούν τους παίκτες να θυμηθούν κάποια σκεπτικά. Για παράδειγμα το σκεπτικό να πάρω καλή θέση για να καλύψω τις γωνίες του αντιπάλου μετά από ένα χτύπημα μπορεί να ειπωθεί με μία λέξη: επαναφορά. Οι ήχοι που σχετίζονται με μία δεξιότητα είναι επίσης σημαντικό εργαλείο. Το σημαντικό είναι να χρησιμοποιεί ο προπονητής τον ηχητικό τρόπο πιο σπάνια, χωρίς μεγάλες διαλέξεις ή να εξηγεί κάτι περισσότερο από δύο λεπτά ( ακόμα κι αν είναι σωστό αυτό που λέει, δεν βοηθά στη βελτίωση της μάθησης).

Πρακτική εφαρμογή: υπάρχουν τρεις βασικοί τρόποι να χρησιμοποιήσεις την ηχητική μέθοδο:

-          Λέξεις κλειδιά: μαζί με την επίδειξη των δεξιοτήτων, πρέπει να χρησιμοποιούνται κάποιες λέξεις. Για παράδειγμα όταν γίνεται επίδειξη του σημείου επαφής ενός χτυπήματος, ο προπονητής μπορεί να παγώσει την κίνηση και να τονίσει τις λέξεις «χτυπάω μπροστά».

-          Μεταφορές: μπορούν να χρησιμοποιηθούν λέξεις ή εικόνες που είναι πιο οικείες στους μαθητές. Λέξεις που περιγράφουν μία εικόνα βοηθούν την μνήμη. Για παράδειγμα αντί να πεις η ρακέτα να ακολουθήσει διαδρομή 45 μοιρών μετά το χτύπημα, μπορείς να πεις «σα να ανεβαίνει μία σκάλα».

-          Ήχοι: κατά τη διάρκεια της επίδειξης τόνισε τους ήχους μιας δεξιότητας. Για παράδειγμα το «φσσστ» της ρακέτας που σχίζει τον αέρα με ταχύτητα ή το «τσικ» του spin σε αντίθεση με ένα flat χτύπημα. Αυτό βοηθά τους μαθητές να θυμηθούν καλύτερα μια κίνηση καθώς και να συνδέσουν τις «αισθήσεις» με δεξιότητες, το οποίο βοηθά τους «κιναισθητικούς» μαθητές.

(γ) ΚΙΝΑΙΣΘΗΤΙΚΗ: αυτό σημαίνει απλά, πώς νιώθει κάποιος την δεξιότητα. Είναι η γνώση που έχει ο μαθητής για το πώς κινείται το σώμα και η ρακέτα του. Αφού κάποιος κατανοήσει την οπτική εικόνα της δεξιότητας, τότε η κιναισθητική μέθοδος αναλαμβάνει ως η κυρίαρχη μέθοδος για να μάθει κάποιος την τεχνική στο τένις. Κάθε δεξιότητα έχει συγκεκριμένη αίσθηση που σχετίζεται με τη θέση του σώματος και την κίνηση.

Πρακτική εφαρμογή: όταν μαθαίνει κάποιος μια νέα δεξιότητα, το σώμα συχνά λέει ψέματα. Αυτό που νομίζει ότι κάνει ο παίκτης δεν συμβαίνει στην πραγματικότητα. Ο σκοπός του προπονητή είναι να «γεφυρώσει το κενό», δίνοντας στον παίκτη ανατροφοδότηση για το τι συνέβη πραγματικά και πώς θα έπρεπε να το αισθάνεται. Για παράδειγμα ένας μαθητής μπορεί να νομίζει ότι κάνει αιώρηση από κάτω προς τα πάνω για topspin ενώ στην πραγματικότητα χτυπάει flat και σηκώνει τη ρακέτα μετά την επαφή. Ο προπονητής πρέπει να δείξει στον μαθητή πώς είναι η αίσθηση της ρακέτας όταν ανεβαίνει στην επαφή με την μπάλα. Οι παίκτες πρέπει να νιώσουν πώς είναι να εκτελείς σωστά μια δεξιότητα, αλλιώς δεν μπορούν να την πραγματοποιήσουν οι ίδιοι.

Παρακάτω είναι κάποιοι τρόποι που θα βοηθήσουν τους παίκτες να μάθουν κιναισθητικά:

-          Αίσθηση: α) νιώσε το backhand σα να τραβάς ένα σπαθί

β) κράτα τη ρακέτα ευθεία προς το στόχο, σα να προχωρά σε ένα διάδρομο

-          Επαφή: α) τελείωμα της κίνησης (η ρακέτα συνεχίζει μετά την επαφή)

β) block (η ρακέτα δεν κινείται πολύ πριν ή μετά την επαφή και την κρατάμε σφιχτά)

γ) touch (η ρακέτα δεν κινείται πολύ πριν ή μετά την επαφή και απορροφά την ταχύτητα της μπάλας

-          Γνώση σώματος: βοήθησε τους μαθητές να συγκεντρωθούν στη σωστή αίσθηση κάποιων μερών του σώματος που είναι σημαντικά. Για παράδειγμα,  χτυπώντας την μπάλα με μια διπλωμένη πετσέτα στο κεφάλι, βοηθά τον παίκτη να αποκτήσει αίσθηση της ισορροπίας και να κρατά το κεφάλι του ακίνητο.

Επίλογος

Η καλύτερη μέθοδος μάθησης είναι να χρησιμοποιεί ο προπονητής και τους τρεις τρόπους όταν παρουσιάζει μια δεξιότητα. Αν δε χρησιμοποιεί και τους τρεις τρόπους θα επικρατήσει η μέθοδος που ταιριάζει στον προπονητή. Αυτό μπορεί να αποξενώσει τους μαθητές από τους υπόλοιπους τρόπους μάθησης.

www.acecoach.com